#2 we TRIed

Zoals de Tsjechen zeggen: “A je to”, en voor mekaar! Op zondag 8 augustus hebben wij de Olympische triathlon volbracht, de eerste triathlon voor Sjoerd. De uiteindelijke tijden zijn 1,5km zwemmen in 26 min, 40km fietsen in 1h 22 min en 10km hardlopen in 46min. Naast deze blog is er ook een klein videoverslag van onze triathlon hieronder te zien.

De avond van tevoren hebben wij onszelf goed gevuld door pasta te eten met flink wat groente en alle spullen voor de volgende dag klaar gelegd. Wij zijn op tijd naar bed gegaan en vroeg opgestaan om te ontbijten. Nadat het eten was gezakt, de koffie was gedronken en de honden waren uitgelaten vertrokken wij naar het Henschotermeer. Eenmaal bij het Henschotermeer raakte wij aan de praat met twee mannen met toevallig hetzelfde doel van de dag: een triathlon, super leuk!

Toen wij uitgepraat waren deden wij onze wetsuits aan en begon deel 1 van de triathlon: 1,5km zwemmen. Het water was rond de 20 graden en dus was het zwemmen met een wetsuit aan goed te doen, als het water te warm is kan een wetsuit namelijk zorgen voor oververhitting. Door de wind was het water onrustig en dat maakte het zwemmen net wat lastiger. Van huis uit zijn wij allebei niet hele goede zwemmers maar wij merkten dat onze vaste training op woensdag met andere deelnemers ons hielp. Na anderhalf rondje om het eiland bij Henschotermeer mocht het wetsuit uit en de fietsspullen aan.

De overgang van zwemmen naar lopen (Transitie 1) ging niet zo heel soepel, er moesten nog slippers worden opgepikt vanwaar wij het water in gingen, toen het poortje door het park uit, wetsuit uit, afdrogen, fietskleding aan, fietsen uit de auto, helmen op, zonnebrillen op, plaspauze en ga zo maar door. Dus na de langste T1 in triathlon ooit geklokt te hebben stapten wij op de fiets. Het belangrijkste op dit moment is dat je gelijk eet en drinkt. Een banaan en de Sport & Support Natural Sportbar brachten ons een heel eind op de fiets. De route liep langs Maarn, Leersum, Doorn, de Maarnse Berg en de Traayweg. Zo probeerde wij door de bomen zo min mogelijk wind te vangen. De regels voor de Olympische triathlon zijn zo dat je achter elkaar mag fietsen en dat was voor Jeltje de manier om Sjoerd bij te houden. Bij het laatste kwartier van het fietsen namen wij nog wat slokken en happen zodat wij hier bij het lopen niet meer over na hoefden te denken.

De tweede transitie van het fietsen na het lopen ging een stuk sneller, een korte plaspauze en schoenenwissel en we konden weer door. Het voordeel van het zwemmen in het Henschotermeer is dat er ook een mooi voetpad omheen ligt van 2,5km. Het was dus vier rondjes lopen en wij waren klaar. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan, Sjoerd vertrok enorm sterk. Zijn motto: ik zie wel hoelang ik het volhoud, maar voor Jeltje is het vaak even zoeken naar een ritme en dan lang volhouden. Maar met de verschillende tactieken konden wij elkaar uiteindelijk goed helpen. Het leukste van het lopen was de support van de mannen die wij in de ochtend spraken. Zij waren ook nog aan het lopen en zodoende konden wij elkaar aanmoedigen, een extra boost!

Na afloop hebben wij nog even uitgewandeld en stond er gelijk chocomelk te wachten bij de bus. Gelijk ter plekken rekken hielp tegen de spierpijn en toen wij thuis waren sprongen wij gelijk onder de douche en verzorgden wij een maaltijd met veel eiwitten en koolhydraten zodat alle voorraden weer waren aangevuld. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat wij de rest van de dag niet veel meer hebben gedaan. Nog even wandelen en fietsen met de honden maar dat was het ook wel zo ongeveer. Vermoeid maar voldaan zitten wij alweer aan de volgende challenge te denken. Wat dat is zullen wij snel bekend maken!

Klaar met zwemmen

Eerste wissel

Begin van het fietsen

Tweede wissel

Hardlopen Henschotermeer
Beloning